S. suslicus suslicus Güldenstaedt, 1770 – typowa lokalizacja: Tambow, Rosja S. suslicus boristhenicus Pusanov, 1958 – typowa lokalizacja: między Dniestrem a Bugiem, Ukraina S. suslicus guttatus Pallas, 1770 (syn.: S. suslicus guttulatus Schinz, 1845; S. suslicus leucopictus Dondorff, 1792) S. suslicus volhynensis Reshetnik, 1946 – typowa lokalizacja: północno–wschodnia część obwodu wołyńskiego, na prawym brzegu Bugu, w rejonie Łucka i Równego, Ukraina S. suslicus ognevi Reshetnik, 1946 – typowa lokalizacja: między Dniestrem a Prutem, Ukraina
Polskie populacje S. suslicus zostały w 1984 roku zaliczone do podgatunku S. suslicus volhynensis. Ze względu na wyraźne zróżnicowanie w obrębie populacji występującej na Wołyniu i w konsekwencji wydzielenie z niej odrębnego podgatunku z lokalizacją, której granicę zachodnią wyznacza rzeka Bug, coraz częściej pojawiał się jednak pogląd, że polskie susły perełkowane powinny być zaliczane do podgatunku S. suslicus boristhenicus. Dla naukowców ekspansja gatunku z rejonu Lwowa zdawała się bardziej prawdopodobna, bowiem w migracji gatunku od strony Wołynia naturalną przeszkodę stanowiłby Bug. Badania genetyczne susłów z polskiej (kolonia w Chochłowie) oraz lwowskiej populacji (z kolonii w miejscowościach: Boratyn, Chorobrów, Murowane i Sawczyn) wykazały ich bliskie pokrewieństwo.