spis podatkowy z 1580 – ślachetni Jan i Paweł Lubowieccy z cześnikami swemi z Kuczyna, Lubowicza, dali z włók ziemskich 2, po gr. 15 pierwsza połowa XVI w. – Abraham Lubowicki, komornik ziemski, drohicki początek XVII wieku – Jan Lubowicki, dziedzic w Lubowiczu, Kuczynie i Bakalarzach. Jego synami byli: Jan, Adam i Walenty. Najstarszy z nich został w 1629 roku komornikiem ziemskim drohickim. Adam w 1648 roku uczestniczył w elekcji Jana Kazimierza na króla, w 1659 roku sprzedał część Kuczyna-Lubowicza Walentemu Kuczyńskiemu (akta brańskie). Natomiast Kazimierz syna Adama był w 1677 roku współwłaścicielem Gródka, w 1682 roku sprzedał Kuczyńskiemu część Lubowicza. W 1691 roku zastawił część Lubowicza rycerzowi Piętce (akta drohickie i nurskie).
Szkoła w Lubowiczu Wielkim wzmiankowana w 1828 roku. Uczyło się w niej 16 chłopców i 2 dziewczęta. Nauczyciel – Stanisław Zalewski.
Przed 1872 powstała jednoklasowa szkoła powszechna. Istniała do roku 1876.
W 1891 we wsi istniało 21 gospodarstw drobnoszlacheckich i 7 chłopskich, o łącznej powierzchni 315 ha. W 1921 roku wieś liczyła 33 domy i 252 mieszkańców, w tym 5 prawosławnych i 18 Żydów. W miejscowym folwarku znajdowały się 2 domy z 53 mieszkańcami.