Zapłacił go właściciel Jan Strzeżmiński od 22 półłanków, 11 zagrodników, 8 komorników, jednego rataja (najemnego pracownika) od pługa, a także od karczmy dorocznej, dwóch pasterzy wypasających 100 owiec, 1/8 łana należącego do młynarza.

W 1529 Jan Lubiekowski zapisał swojej żonie Reginie córce zmarłego Mikołaja Budziłowskiego po 245 grzywien posagu i wiana na 1/4 Lubikowa. W 1546 zrezygnował z majętności na rzecz córki Jadwigi przekazując jej na własność całą wieś ale zachowując sobie dożywocie.

W 1580 miejscowość była wsią szlachecką o nazwie Lubiekowo i położona była w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Po rozbiorach Polski miejscowość wraz z całą Wielkopolską znalazła się w zaborze pruskim.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.

Przypisy Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. I, Wielkopolska, Warszawa 1883, s. 31.

Uchwała Nr V/21/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Zielonej Górze z dnia 5 października 1954 r. w sprawie podziału na nowe gromady powiatu skwierzyńskiego;