845 rok – Geograf Bawarski wymienia plemię Pyrzyczan, podając liczbę 70 zamieszkanych osad i miejscowości. Około 966 roku – Lubiana z ziemią Pyrzycką wchodzi w skład państwa Mieszka I. 1124 rok – chrystianizacja Pomorza Zachodniego – Pyrzyczan, początek osadnictwa niemieckiego. 1181 rok – przejście Pomorza Zachodniego pod zwierzchnictwo Świętego Cesarstwa Rzymskiego. 1275 rok – pierwsza pisana wzmianka o rodzie von Kothen właścicielach Lubiany. 1352 rok – wzmianka o Lubianie (Libene) jako własności rodu von Koethen.

Na przełomie wieku XVII i XVIII wybudowano w Lubianie kościół, wcześniejszy spłonął w czasie wojny trzydziestoletniej. Majątek Lubiany był w posiadaniu rodziny von Koethen do 1819 roku. Najemca Robel sprzedał majątek w 1840 baronowi Wilhelmowi Jerzemu von Warburg. Ten zainwestował w wieś i jako dobrze prosperującą sprzedał swemu zarządcy Karolowi Wobbe w 1856 roku. Karol Wobbe był doskonałym zarządcą, przebudował Lubianę, za jego czasów powstała większość budynków gospodarczych, młyn i gorzelnia. W roku 1895 Wobbe sprzedał majątek rodzinie von Schroeder, która sprawnie zarządzała majątkiem do 1945 roku. Za czasów Ernesta von Schroedera Lubiana rozwijała się zwiększając swoją wartość oraz znacząco liczbę mieszkańców.