Po wojnie mieściły się tam magazyny wojskowe i WZPOiW, a następnie szkoła budowlana utworzona przez kwidzyńskie Przedsiębiorstwo Budownictwa Rolniczego. Od 1970 aż do 1984 dworek stał pusty; wówczas kupiła go Stanisława Burnos. Dworek jest zbudowany na planie prostokąta, murowany z palonej cegły. Gzymsy zostały wykonane z drewna dębowego, a ornamentalne detale z piaskowca. Budynek był wzorowany na renesansie holenderskim. Nad wejściem widnieje napis z psalmu 118 "Panu zaufać i nie zdać się na ludzi...", a w holu na drewnianym malowanym stropie znajdują się inskrypcje opiewające uroki życia doczesnego. Wewnątrz budynku znajduje się bogata zdobiona klatka schodowa, marmurowa posadzka o układzie szachownicowym. Do wyposażenia wnętrza należą m.in. rzeźbiony sekretarzyk, chińskie wazy, zabytkowy piec kaflowy oraz fortepian z epoki Chopina. Obszerny dziedziniec otaczają długie XIX-wieczne budynki gospodarcze – obory zdobione medalionami z wypukło rzeźbionymi głowami krów. Obecnie dwór służy jako dom spokojnej starości. park z XVIII w., zmiany w drugiej poł. XIX, nr rej.: A-336 z 17.11.1983 budynek bramny.
Przypisy Strona gminy, sołectwa GUS. Wyszukiwarka TERYT Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części ()
Linki zewnętrzne
Kategoria:Licze