Librantowa płaciła też meszne w owsie dla wikariuszy kolegiaty.
Librantowa w XIX w. Wiele interesujących informacji na temat Librantowej w XIX w. można wyczytać w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom V. Autor hasła Librantowa, prawdopodobnie Maurycy Maciszewski (1847–1917), podaje, że wioska 1784 r. należała do austriackiego tzw. funduszu religijnego. W 1829 r. wraz z wsiami Naściszowa, Kwieciszowa, Boguszowa, Grabowa, Brzezie, Bobków, Łęg i Piątkowa została sprzedana za 8150 złotych reńskich Józefowi Hebenstreitowi. Po 1867 r. była to wspólna gmina: Librantowa z BoguszowąSłownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom V, s. 206-207, http://dir.icm.edu.pl/pl/Slownik_geograficzny/Tom_V/205 [dostep 2025-06-29].. Obszar dworski obejmował grunty orne: 88 morgów, łąki i ogrody: 10 morgów, pastwiska: 36 morgów, las iglasty: 215 morgów. Posiadłości chłopskie: grunty orne: 562 morgi, łąki i ogrody: 137 morgów, pastwiska: 173 morgi, lasy i zarośla: 259 morgów (miary austriackie, tzw. morgi austriackie, czyli ok. 0,5755 ha). Grunty głównie nadające się pod uprawę żyta.