Librantowa Minor – 5 łanów bez karczmy, folwarku ani młyna. Kmiecie płacili dziesięcinę (owce, koguty, ser), świadczyli roboty i popis (pomoc przy wojsk). W 1518 r. Zygmunt I Stary rozstrzygnął spór, potwierdzając prawa klasztoru norbertańskiego do Librantowej i innych wsi, z obowiązkiem płacenia dochodów na szpitalWojewództwo krakowskie w drugiej połowie XVI wieku ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 2008, s. 103.. W 1529 r. klasztor otrzymywał czynsz w wysokości 3½ – 4 grosze. W 1564 r. opat oświadczył, że klasztor posiada 100 łanów, na których ulokowano pięć wsi, w tym Librantową. Roczny czynsz wynosił 6 groszy praskich. W 1581 r. wykazano: 14 łanów kmiecych, 4 zagrody z rolą, 8 dwuizbowych gospodarstw z bydłem, 7 bez bydła i rzeźnika.
Status prawny i lokacja Librantowej 1299 r. – książęca darowizna dla Jana Bogacza, z prawem lokowania wsi, sądzeniem osadników: sąd najcięższych spraw w rękach księżnej lub Klarysek sądeckich. 1314 r. – Jan Bogacz przekazał obszar w użytkowanie wieczyste miastu Nowy Sącz obszar, który obejmował Januszową, Boguszową, Kwieciszową, Librantową i Wolfową. ok. 1370–82 – król Ludwik Węgierski zamienia czynsz srebrny (6 grzywien) na grosz praski, potwierdza immunitet sądowy. 1384 r.