Lesznia została odnotowana w dwóch odrębnych jednostkach osadniczych. Jedna z nich miała charakter folwarku, zamieszkanego przez wójta, jego gospodynię oraz pastucha. Druga była wsią, w której wykazano 38 poddanych chłopów.
Lesznia była gniazdem gałęzi rodu Leszczyńskich herbu Abdank. Pierwszym szerzej opisanym genealogicznie członkiem tej linii jest Michał Leszczyński herbu Abdank, mąż Krystyny Zimnoch h. Ślepowron (1711–1761). Ich ślub zapisano pod datą 19 lutego 1730 w Surażu. Para pozostawiła po sobie pięcioro dzieci: córki Zofię (ur. 1736) i Teresę (ur. 1756) oraz synów: Franciszka (ur. 1740), Wojciecha (ur. 1743) i Mikołaja (ur. przed 1 grudnia 1750, zm. 1813). Michał Leszczyński został również odnotowany w oficjalnych zasobach Związku Szlachty Polskiej jako przedstawiciel polskiej szlachty herbu Abdank. Zmarł w 1758 roku w Leszni.
W 1941 hitlerowcy spacyfikowali wieś, zrabowali inwentarz żywy i martwy. Lesznia została prawie zupełnie spalona, 45 budynków mieszkalnych pozostało 13. W trakcie pacyfikacji zginęło 3 osoby, m.in.