31 marca 1930 roku został mianowany dowódcą XVII Brygady Kawalerii w Hrubieszowie. W latach 30. kilkukrotnie dowodzone przez niego jednostki były dyskwalifikowane podczas manewrów, jednak nie wpływało to na wysokie noty Kuleszy wystawiane mu przez sanacyjne dowództwo. Po latach płk Jerzy Grobicki, jeden z kolegów „Hanki” jeszcze z czasów legionowych zasugerował w swoich wspomnieniach, że Kulesza był nieusuwalny ze stanowiska ze względu na sławę, jaką dawała mu przynależność do siódemki Beliny w 1914 roku.
W kwietniu 1937 roku został zastępcą dowódcy Kresowej Brygady Kawalerii w Brodach. 16 września 1937 roku wojewoda lubelski zezwolił mu na zmianę rodowego nazwiska „Kulesza” na nazwisko „Hanka-Kulesza”.
II wojna światowa W sierpniu 1939 roku objął dowództwo Kresowej Brygady Kawalerii. Brygada, trzymana początkowo w odwodzie Armii „Łódź”, 2 września została skierowana nad Wartę. Rankiem 3 września wyładowała się z transportu kolejowego pod Szadkiem i wzmocniła obronę 10. Dywizji Piechoty, współtworząc Grupę Operacyjną „Sieradz” gen. bryg. Franciszka Dindorfa-Ankowicza. Hanka-Kulesza jeszcze tego samego dnia zameldował się w sztabie Armii „Łódź” w podłódzkim Julianowie, gdzie dowódca armii gen. Juliusz Rómmel potwierdził rozkaz wzmocnienia obrony prawego brzegu Warty i rozpoczęcia przez brygadę działań opóźniających.