thumb|Siódemka Beliny w 1914 roku, na ganku dworu w Goszycach; Stefan Kulesza leży. Stoją od lewej Zygmunt Karwacki „Bończa”, Stanisław Skotnicki „Grzmot”, Janusz Głuchowski „Janusz” i Antoni Jabłoński „Zdzisław”. Nad nimi Ludwik Skrzyński „Kmicic” i dowódca patrolu, Władysław Prażmowski „Belina”.|alt=Fotografia przedstawia grupę mężczyzn w mundurach pozującą na ganku. Czytaj również podpis zdjęcia. thumb|Stefan Hanka-Kulesza w mundurze legionowym Stefan Hanka-Kulesza, także Kulesza-Hanka, do 1937 Stefan Kulesza (ur. 30 sierpnia 1892 w Holenderni pod Włodawą, zm. 5 czerwca 1964 w Londynie) – polski działacz niepodległościowy, inżynier, pułkownik kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Podczas studiów inżynierskich na Uniwersytecie w Gandawie, w 1912 roku dołączył do „Filarecji” i jednocześnie do „Związku walki czynnej”. Ponadto należał przez dwa lata do Związku Strzeleckiego. W chwili wybuchu I wojny światowej znajdował się w Krakowie na kursie oficerskim, dołączył do tzw. „siódemki Beliny”, która jako pierwsza polska jednostka wojskowa przekroczyła granicę zaboru austriackiego z zaborem rosyjskim. Następnie służył w 1. pułku ułanów Legionów Polskich, ostatecznie został podporucznikiem i zastępcą dowódcy szwadronu.