Przez długie lata Leszczka stanowiła dominującą część Perlejewa. Dane z popisu wojennego szlachty litewskiej informują, że z Leszczki wystawiono czterech uzbrojonych jeźdźców, właściciele Perlejewa wystawili jednegoŹródła dziejowe, tom XVII, cz. 1, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, str. 185. Wieś wzmiankowana w roku 1569, w czasie przysięgi szlachty na wierność Rzeczypospolitej po wcieleniu Podlasia do KoronyM. Kondratiuk, Nazwy miejscowe południowo-wschodniej Białostocczyzny, Wrocław 1974, tom II, str. 111.
Wzmiankowani Leszczyńscy: Jakób Leszczyński w roku 1490 procesował się ze szlachcicem Ciechanowskim o charta W latach 1580–1584 dziedzicami Leszczki byli: Szczęsny, Baltazar i Zofia Aleksowa Leszczyńska, dzieci Bartłomieja, Feliks i Jan, synowie Jana, Idzi i Andrzej, synowie Adama, Jan Stanisław i Mikołaj, synowie Stanisława, Tomasz, Jadwiga, Stefan, Jan, syn Walentego, Makary, Maciej, Aleksander, Stanisław, Szymon, syn Mikołaja, Florjan z córką Elżbietą, Mikołaj, Jakób, Wojciech, Piotr, Paweł, Rafał i Maciej Mikołaj i Bartłomiej synowie Jana, odstąpili 1599 r. dzierżawę Pierlejewa Leonardowi Pieczyskiemu, zastawili w 1600 roku część Leszczki Stanisławowi, synowi Piotra, kwitowali 1604 r. Zofję Kocową, z majątku po ciotce Zofii z Leszczyńskich Wińskiej