Bitwa pod Dettingen – starcie zbrojne, które miało miejsce 27 czerwca 1743 roku w okolicach wsi Dettingen am Main podczas austriackiej wojny sukcesyjnej. Stoczyły ją wojska brytyjsko-cesarskie (zwane Armią Pragmatyczną) z wojskami francuskimi.
Brytyjczycy pod wodzą króla Jerzego II wylądowali w lipcu 1742 roku koło Ostendy, gdzie połączyli się z oddziałami hanowerskimi, heskimi oraz z cesarskimi dowodzonymi przez generała Leopolda von Arenberga. Armia sprzymierzonych po połączeniu liczyła 36 tys. żołnierzy i dysponowała 98 działami. Na czele wojsk francuskich (26 tys. żołnierzy i 56 dział) stał marszałek de Noailles.
Bitwa Francuzi zamierzali zaatakować przeciwnika w okolicach rzeki Men. 27 czerwca 1743 roku kawaleria francuska przypuściła atak i początkowo odrzuciła jazdę angielską. Dostała się jednak pod gwałtowny ostrzał piechoty, który wyrządził jej znaczne straty i zmusił do odwrotu. Wtedy do walki weszli cesarscy huzarzy, którzy zepchnęli Francuzów ku rzecePóźniejszy rozgłos towarzyszący ich brawurowej akcji zwrócił uwagę na tę kawalerię i miał zapoczątkować w krajach zachodnioeuropejskich modę na strój węgierski w stylu huzarskim (Małgorzata Możdżyńska-Nawotka: O modach i strojach. Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie, 2004, s. 118).. Ich artyleria rozpoczęła ostrzał osłaniający odwrót swych wojsk przez Men.