49–50 przewidywał plebiscyt w południowej Karyntii. Jego uzupełniający dokument z Wenecji (13 października 1921) podpisany przez Austrię i Węgry zarządzał plebiscyt w Sopronie (austr. Ödenburg). Decyzją Rady Najwyższej paryskiej Konferencji Pokojowej z 27 września 1919 roku zapowiedziano plebiscyty w Spiszu, na Orawie oraz na Śląsku Cieszyńskim – ten, ze względu na rozwój sytuacji politycznej został odwołany (zobacz więcej: polsko-czechosłowackie konflikty graniczne).
Powyższe plebiscyty przeprowadzono na terenach przegranych uczestników I wojny światowej, czyli monarchii austro-węgierskiej oraz Cesarstwa Niemieckiego. Rosji ogarniętej rewolucją październikową nikt nie brał pod uwagę. Polsce w zamian za rezygnację ze Śląska proponowano znaczne nabytki na terytorium Rosji w tym Litwę i KurlandięPo raz pierwszy jeszcze podczas prac komisji House’a, 20 marca 1918 (Masnyk, s. 23).. Niemcy również nie interesowali się zasadą samostanowienia. Chcąc zachować terytorium (także zajęte podczas wojny) chcieli utworzyć odrębne państwa, formalnie odrębne od Rzeszy i tym samym niepodlegające regulacjom Konferencji Pokojowej, po uspokojeniu się sytuacji miały wrócić do Rzeszy.