W 1880 liczba domów we wsi zmniejszyła się do 9.
Na zachód od osady odnaleziono grot brązu, wyroby krzemienne i fragmenty naczyń, wskazujące na istnienie tu w czasach przedhistorycznych cmentarzyska i osady.
Nazwa dzierżawcza, pochodzi od staropolskiego popularnego wśród włościan imienia „Kochan”.
Przypisy Strona gminy, sołectwa
GUS. Wyszukiwarka TERYT Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części ()
Bibliografia Chlebowski B., 1880. Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa. Gajowniczek. Z. 1999. Dzieje Latowicza, FPL, Latowicz Gieysztorowa I., 1967. Lustracja województwa Mazowieckiego 1565 roku, cześć l. Warszawa. Wawrzyńczyk A., 1989. Lustracje województwa Mazowieckiego XVII wieku, T.2 (1660-1661), Warszawa. Węgrzynowicz T., 1969. Materiały kultury łużyckiej ze wschodniego Mazowsza i Podlasia, Wiadomości Archeologiczne T.34: 389-411. AGAD, Archiwum Skarbu Koronnego, Oddział I, sygn. 72 cz.2. – Rejestr pogłownego Ziemi Czerskiej. AGAD, Archiwum Skarbu Koronnego Oddział XLVI, sygn. 143-B – Lustracja Starostwa Latowickiego z 1569 r.