s.97.
W okresie II wojny światowej hitlerowska administracja zastąpiła dawną urzędową nazwę pruską Kobissau, ahistoryczną, bardziej niemiecką w brzmieniu Kobelsdorf. Nazwa ta funkcjonowała w latach 1942-1945Germanizacja nazw miejscowości w okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie 1939-1945. Wybór źródeł. Wstęp i opracowanie Mateusz Kubicki. Wydawnictwo IPN. Gdańsk-Warszawa 2012. s.56.
Historia miejscowości W roku 1442 wieś otrzymał z rąk zakonu krzyżackiego Jerzy Malleator wraz z sołectwem, hutą żelazną i szklaną. W roku 1570 dobra kobusewskie stały się znowu własnością rządu. Zarządcą w tym okresie był Tomasz Sokołowski. W kolejnych wiekach przeszły w ręce szlachty. W roku 1780 właścicielem był Czarliński (kasz. Czôrlińszczi). Z kolei u schyłku XIX właścicielem był Szreder.
W roku 1865 we wsi funkcjonowała gorzelnia i cegielnia, było 21 domów i 197 mieszkańców, 141 katolików i 56 ewangelików. Na koniec 1892 r. razem z przysiółkami Kaliska i Małe Kobysewo miejscowość liczyła 399 mieszkańców, w tym 309 Kaszubów (301 katolików i 8