PWN, 1973., natomiast po wojnie w miejscowości funkcjonowało Państwowe Gospodarstwo Rolne (PGR), zlikwidowane w połowie lat 90. XX wieku. Ze względu na duże zasoby wody pitnej na terenie miejscowości, zlokalizowano w niej automatyczną stację wodociągową, dostarczającą wodę 65%-om mieszkańców gminy.
W 1904 r., z inicjatywy jełowskiego proboszcza SiegesmundaPlan rozwoju miejscowości Jełowa na lata 2005-2013, wybudowano w Kobylnie szkołę; została ona zamknięta w 1991 r.
Historia Pierwszą wzmiankę o Kobylnie (wówczas Koblino) datuje się na ok. 1300 r.. Kolejna wzmianka pochodzi z ok. 1500 r., kiedy to książę opolski, Jan II Dobry, nabył tę miejscowość od Pawła Kobylynskyego. W 1527 r. sprzedał ją Mikołajowi Kositskyemu i jego spadkobiercom. W 1541 r. część Kobylna otrzymał w zastaw od braci Kositskych burgrabia opolski, Plazek Prechala. W 1687 r. miejscowość należała do właściciela Dombrowki. W 1729 r. Kobylno nabył Karol Fryderyk Blacha de Lub z Tuł; poprzednim właścicielem był Adam Henryk Skronski z Budzowa. Do 1816 r. miejscowość należała do powiatu oleskiego.
Od 1816 r. wieś posiadała pieczęć gminną, na której wizerunku przedstawiono kobyłę skierowaną w prawo, pod nią źrebię przy karmieniu.