Historia We wsi zlokalizowane są stanowiska archeologiczne, na których odkryto osadę kultury łużyckiej (II w. p.n.e.) i osadę kultury przeworskiej (II – IV w. p.n.e.). Kiełczów wzmiankowano w roku 1335 jako villa Wigandi w rejestrze nuncjusza Galharda; już jako siedzibę parafii.
Pierwszym osadnikiem był Wygand, od którego miejscowość wzięła nazwę. Przed 1501 r. właścicielem wsi był Nickel von Langenau. W 1505 r. Hans Borschnitz zapisał czynsze z sądu wyższego Kiełczowa żonie Annie. Następnymi właścicielami obu części wsi byli: 1506 r. Hans von Hessen, w 1610 r. Adam von Gaffron, w 1630 r. Kasper Friedrich von Scherz, 1664 r. Heinrich Adolph von Hessen, Kasper Adam von Studniz, w 1678 r. Hans George von Berka, w 1720 r. von Frankenberg, a od 1777 r. Weihbischof von Strachwitz, zaś potem jego brat Anton Friedrich von Strachwitz. W 1845 r. właścicielem wsi był Anton Georg Friedrich baron von Strachwitz.
W latach 1526–1530 książę ziębicko-oleśnicki Karol zastawiał część księstwa oleśnickiego, w tym Kiełczów, radzie miasta Wrocławia za 18 tys. złotych guldenów. Około roku 1530, czyli już na 8 lat przed oficjalnym wprowadzeniem Nowej Nauki w księstwie oleśnickim, miejscowi luteranie przejęli kościół parafialny.