W 1913 roku David Beatty został dowódcą 1. Eskadry Krążowników Liniowych (1st Battlecruiser Squadron) i na tym stanowisku zastał go wybuch I wojny światowej. W tym czasie został kawalerem Orderu Łaźni. Dowodząc swoją eskadrą w składzie Grand Fleet wziął zwycięski udział w bitwie koło Helgolandu w 1914 roku i bitwie na Dogger Bank w styczniu 1915 roku. W następnym miesiącu, w wyniku reorganizacji, objął dowództwo Floty Krążowników Liniowych (Battle Cruiser Fleet) w składzie Grand Fleet. W sierpniu 1915 roku awansował do stopnia wiceadmirała.
Admirał Beatty dowodził Flotą Krążowników Liniowych w bitwie jutlandzkiej w dniach 31 maja i 1 czerwca 1916 roku, tracąc w starciu z niemieckimi okrętami tej klasy, dowodzonymi przez kontradmirała Hippera, trzy spośród swoich jednostek (dwie z nich, HMS „Indefatigable” i HMS „Queen Mary”, znajdowały się pod jego bezpośrednim dowództwem, trzecia, HMS „Invincible” wchodziła w skład zespołu kontradmirała Horacego Hooda).