ciemnozielona do czarnej (nefryty znacznie bogatsze w człon ferroaktynolitowy, również genetycznie związane z serpentynitami), barwa pochodzi od żelaza Fe2+ oraz od licznych inkluzji np. grafitu. Znacznie rzadziej spotykana jest barwa brunatna do czerwonawej. Powstaje ona w nefrytach aktynolitowych lub ferroaktynolitowych poprzez utlenianie żelaza w wyniku wietrzenia, w czasie gdy nefryt zostaje zdeponowany w okruchowych złożach polodowcowych lub rzecznych.
Morfologia zewnętrzna Charakterystyczny jest także przełam „pseudomuszlowy” nefrytu z częstymi mniejszymi odspojeniami w formie łusek. W formie surowej, nie oszlifowanej jest matowy lub pośredni między matowym lub tłustym. Niektóre gatunki odznaczają się plamistością spowodowaną większymi przerostami np. chromitu lub magnetytu. Ma chropowatą powierzchnię.
Właściwości fizyczne Wszystkie cechy fizyczne i optyczne zbliżone są do standardowych wartości aktynolitu. Twardość w skali Mohsa wynosi 6–6,5, a gęstość 3,02–3,44 g/cm³. Ma bardzo wysoką wytrzymałość na łamanie: 7 t/cm² (dla porównania, dla stali – 4 t/cm²;