W 1703 roku, z rąk wojsk szwedzkich, dużych zniszczeń doznały Czemierniki, można więc przypuszczać, że również tu dali się żołdacy we znaki miejscowej ludności.
Na przełomie XVII i XVIII wieku ta niewielka osada została włączono do dóbr czemiernickich, które należały do Sobieskich, a następnie do Humieckich. W końcu XVIII wieku dobra czemiernickie stały się własnością możnego rodu Małachowskich.
W tym czasie Kamiennowola zdołała się już odrodzić ze zniszczeń. Spis ludności diecezji krakowskiej z 1787 roku informuje, że w Woli Kamieniowej mieszkało 167 osób w tym 15 Żydów. W końcu XVIII wieku dziedzicem wsi był jeden z największych magnatów ówczesnej Polski, Antoni Małachowski. Po jego śmierci w 1796 roku rozległe dobra czemiernickie zostały podzielone na mniejsze majątki, a Kamiennowola stała się częścią dóbr Ostrówek. Dobra Ostrówek odziedziczył Józef Małachowski syn Antoniego. Następnie stały się one własnością jego syna Napoleona Małachowskiego. W początkach XIX wieku (1827) było tu 20 domów i 145 mieszkańców. W czasie uwłaszczenia powstało w tej wsi 24 gospodarstwa rolne na 487 morgach ziemi. Od tej pory była to już samodzielna wieś, którą włączono do gminy Luszawa.
W 1921 roku w Kamiennowoli było 53 domy i 325 mieszkańców.