To wiązałoby Nyję z funkcją psychopompa i w takim przypadku byłby odpowiednikiem greckiego Charona.
Aleksander Brückner wodził imię od słowa niti oznaczającego „gnić”, „butwieć”.
Źródła Pierwszym źródłem wspominającym o bóstwie o imieniu Nyja jest teolog Łukasz z Wielkiego Koźmina. Jako najbardziej prawdopodobny autor kazania gnieźnieńskiego stworzonego w latach 1410–1412 dla biskupa Wojciecha Jastrzębca pisze:
Statua provincialia breviter z roku 1420-1422, które wymienia imię boga jako Tya/Tyja:
Sermones per circulum anni Cunradi z 1423 roku także wymienia zniekształcone imię bóstwa w formie Yaya/Jaja:
Jan Długosz opisuje kult Nyi, przedstawia go jako polski odpowiednika Plutona oraz jego świątynię w Gnieźnie:
Za Długoszem kult Nyi opisuje także Maciej Stryjkowski:
Za Długoszem kult opisuje też Maciej Miechowita.
O Nyi jako bożku Polaków pisze też niezależnie od źródeł Jana Długosza Jakub Parkoszowic w swoim traktacie o ortografii polskiej:
Informacja rosyjska Rosyjski pisarz Michaił Chieraskow w swoim epickim poemacie Włodzimierz Ożywiony napisanym w 1785 roku wymienia Nyję jako jedno z bóstw próbujących odciągnąć uwagę Włodzimierza Wielkiego: