Roku 1656 wieś obejmowała 30 włók, zamieszkana była przez 10 wolnych z obowiązkiem jednej służby zbrojnej. W tym czasie zobowiązani byli do czynszu w wysokości 7,5 łaszta pszenicy i tyle samo żyta, 1 funt wosku i 1 fenig chełmiński. Po rozbiorze Polski rząd pruski zabrał tę wieś i wydał na własność prywatną.
Przy wsi Trękusek, ok. 3 km, na drodze do Szczytna, przez wiele lat funkcjonowała karczma. Po raz pierwszy w dokumentach wymieniana jest w 1680 r. Później była tu leśniczówka, spalona po II wojnie światowej (obecnie leśniczówka Mazuchy mieści się w Kabornie).
W XIX w. Kalborno zapisywane było także pod nazwą Kaborno (wieś w powiecie olsztyńskim, na polskiej Warmii, od dawna własność kapituły warmińskiej. Jeszcze pod koniec XIX w. pola w Kabornie nosi nazwy: Dworznice, Łazówki, Przecze, Stożyska, Kujawy, Krzyżówki, Marchwiaki, Ogrodawki, Bagnówki, Gazówki.
Przypisy
Bibliografia Kalborno, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t.III, Warszawa 1882. Przewodnik turystyczny po gminie Purda, wyd. II, Agencja Wydawnicza REMIX, Purda 2013, Geirg Kellman, Historia parafii Klebark Wielki, jej wiosek i okolic. Klebark Wielki, 2007,
Linki zewnętrzne
Kategoria:Purda (gmina)