W 1817 r. we wsi było 209 domów z 123 mieszkańcami. W 1846 r. w Kabikiejmach Górnych było 26 domów i 216 mieszkańców (wszyscy katolicy). Według spisu z 1858 r. we wsi było 36 domów zamieszkanych przez 282 osoby (w tym dwóch ewangelików i 326 katolików). W 1871 r. we wsi były już 43 domy i 332 mieszkańców (6 ewangelików i 326 katolików). W 1875 r. wybudowano kaplicę pw św. Rodziny i św. Rocha. W 1905 r. we wsi mieszkało 331 osób (21 ewangelików, 291 katolików). W 1939 w Kabikiejmach Górnych mieszkało 255 osób.
Po II wojnie światowej wieś zasiedlili przesiedleńcy z Wileńszczyzny i okolic Rzeszowa. W 1950 r. wieś została podłączona do sieci elektrycznej. W 1984 r. w Kabikiejmach było 24 gospodarstw rolnych i mieszkało 139 osób. W 2010 r. we wsi mieszkało 126 osób, w tym 69 kobiet i 57 mężczyzn. W 2014 r. we wsi było 136 osób. We wsi działała szkoła podstawowa. Obecnie dzieci uczęszczają do szkoły w Barcikowie.
Zabytki Kaplicę pw św. Rodziny i św. Rocha z 1875 r. W środku ołtarz (prawdopodobnie wykonany przez Piotra Rutkowskiego z Dobrego Miasta), przeniesiony w 1781 r. z Jesionowa, z dwoma obrazami, jeden przedstawiający św. Walentego (z 1824 r.) i drugi z wizerunkiem św. Andrzeja. Grodzisko pruskie (pozostałości)Grodziska - czyli historia nieznana
Zobacz też Kabikiejmy Dolne
Przypisy
Bibliografia TERYT Suchenek Zygmunt, Dobre Miasto - skrawek uroczej Warmii, Olsztyn 2011,
Kategoria:Dobre Miasto (gmina)