królewszczyzną czyli miejscowością należącą do królów polskich.
Wieś była miejscowością przygraniczną i kilkukrotnie odnotowano nazwę „Kwiejce” przy opisie granic między Polską i Nową Marchią, a później Brandenburgią. Pierwszy zachowany zapis pochodzi z 1424 z relacji zakonu krzyżackiego, mówiącego o tym, że koło jeziora Kwiejce biegła granica pomiędzy Wielkopolską a Nową Marchią. Według kolejnej relacji z 1527 granica ta przebiegała pomiędzy puszczą należącą do wsi Chojno (koło Wronek) a dobrami wieleńskimi przecinając drogę z Chojna do jeziora Kwiejce, a więc jezioro to leżało wówczas w dobrach Wieleń. Z lat 1564-1665 zachował się krótki opis jeziora o nazwie Kwiejce. Miało one dwie tonie niewodowe i położone było na pograniczu z dobrami Sieraków i Wronki. Należało do wsi Pęckowo w dobrach Wieleń.
Wieś Kwiejce powstała nad jeziorem Kwiejce pod koniec XVI wieku. Pierwsza wzmianka o niej pochodzi z 1592 roku.
Do czasu rozbiorów leżała w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim.