Zespołu Cradocka nie można było nazwać nowoczesnym ani szczególnie silnym i z pewnością nie był równorzędnym rywalem przeciw eskadrze Spee, składającej się z dwóch krążowników pancernych SMS „Scharnhorst” i SMS „Gneisenau”, uzbrojonych w 8 dział 210 mm i 6 dział 150 mm każdy oraz 3 krążowników lekkich; wszystkie te okręty były względnie nowoczesne. Niemniej jednak, Cradock miał rozkaz odnaleźć i walczyć ze Spee.

18 października 1914, admirał Spee, dowiedziawszy się o obecności samotnego krążownika „Glasgow”, wypłynął całą eskadrą z Valparaiso z zamiarem zniszczenia go. Cradock, świadomy przewagi zespołu Spee, czekał w międzyczasie w nadziei na otrzymanie posiłków. Ostatecznie Admiralicja wysłała dla niego jedynie krążownik pancerny HMS „Defence” i stary pancernik (przeddrednot) HMS „Canopus”. „Defence” nie dotarł jednak do Cradocka przed nieoczekiwanym rozpoczęciem bitwy, a „Canopus” był zbyt wolny i z tej przyczyny nie mógł brać udziału w poszukiwaniach zespołu krążowników.