Na mocy umowy o zmianie granic z 15 lutego 1951 Bełz został przyłączony do ZSRR (w zamian do Polski wróciły m.in. Ustrzyki Dolne). W latach 1951–1962 siedziba rejonu zabuskiego. Od 1991 część Ukrainy.
Nazwa Istnieje kilka wersji pochodzenia nazwy Bełz: celtycka – 'belz' (woda) lub 'pelz' (potok), germańska (gocka) – 'pelz' / 'belz' (futrzany, kosmaty, kudłaty)https://web.archive.org/web/20080406160652/http://listserv.linguistlist.org/cgi-bin/wa?A2=ind0212c&L=lowlands-l&P=561 Germanic Lowlands languages.. celtycko-słowiańska (bojkowska) – «белз» lub «бевз» (miejsce błotniste), słowiańska (staro-ruska) – «бълизь» (miejsce białe, polana wśród ciemnego lasu)Dr Fryderyk Papée, Zabytki przeszłości miasta Bełza. Lwów 1884., słowiańska (polska) – nazwa 'bełz' jest, według Aleksandra Brücknera, pochodzenia polskiego. Z kolei profesor Jerzy Nalepa uważa, że nazwa ta dotyczy nie tylko miasta, ale także rzeki nad którą Bełz leży. Dziś rzeka ta nosi nazwę Sołokija, ale w dawnych źródłach występuje jako Bełz (Jan Długosz) lub Bełza (źródło z XVI w.). Poza tym znane są dwa potoki o nazwie Bełżec w dorzeczu górnego Bugu oraz miejscowość Bełżec.