Rodzina Pierwszą żoną Samuela Wołk-Łaniewskiego była Katarzyna z d. Szukiewicz (zm. 1819), z którą miał czworo dzieci: syna Ignacego Błażeja Stanisława (ur. 1794, zm. prawdopodobnie w 1836 roku) oraz trzy córki, Kajetanę, Brygidę i Julię. Ignacy Wołk-Łaniewski wstąpił do 11 Iziumskiego Pułku Huzarów, służył w Szwadronie Kawalerii Szlacheckiej w , a później był kornetem w i w 1814 roku dotarł wraz z wojskami rosyjskimi do Paryża. W 1817 roku zwolniono go z armii carskiej „z powodu choroby” i awansowano na porucznika, po czym pełnił funkcję sędziego w oszmiańskim sądzie granicznym, rozstrzygającym spory o granice majątków ziemskich. Samuel Wołk-Łaniewski planował przekazanie majątków synowi, jednak Ignacy, a także jego żona Tekla zmarli przedwcześnie, w latach 30. XIX wieku. Zostawili po sobie trzy córki, Kazimierę, Weronikę i Annę. W grudniu 1820 roku Samuel Wołk-Łaniewski wziął w Iwiu ślub z Anną z d. Szwańską (zm. 1856, pochowana na cmentarzu w Dudach); ich małżeństwo było bezdzietne. W przeciwieństwie do męża Anna Wołk-Łaniewska była ciepło wspominana wśród chłopów.