Kościół remontowano w latach 1728–1729, 1745 i 1779–1783. Podczas ostatnich z tych prac dobudowano chór. W 1848 roku przekształcono okna i otynkowano elewacje. W 1911 roku dobudowano zakrystię i salę katechetyczną oraz zamówiono nowe organy. W 1927 roku zakupiono w Gdańsku dzwony w miejsce zarekwirowanych podczas I wojny światowej.
W okresie II Rzeczypospolitej parafia należała do superintendentury działdowskiej Ewangelickiego Kościoła Unijnego w Polsce. Według zestawienia opublikowanego przez Stefana Grelewskiego w 1937 roku liczyła 1270 wiernychStefan Grelewski, Wyznania protestanckie i sekty religijne w Polsce współczesnej, Lublin 1937, s. 333..
Po II wojnie światowej W 1945 roku kościół przejęli katolicy. Parafię św. Jana Chrzciciela erygował 1 lipca 1963 roku biskup chełmiński Kazimierz Józef Kowalski. W 1964 roku naprawiono dach i umieszczono krzyż na wieży, a w 1972 roku wyremontowano organy i wymieniono balustradę chóru.
30 października 1967 roku kościół wraz z cmentarzem przykościelnym wpisano do rejestru zabytków pod numerem A-684.
Architektura Kościół wzniesiono z cegły na wysokim kamiennym cokole. Salowy korpus ma plan wydłużonego prostokąta, bez wydzielonego prezbiterium. Od zachodu przylega do niego czworoboczna wieża.