Główną salę przykrywał ośmioboczny, drewniany dach, pokryty zieloną dachówką. Pośrodku sali znajdowała się wykładana onyksem lub marmurem fontanna.

Pawilon Północny Po północnej stronie dziedzińca wznosił się Pawilon Północny. Pierwotnie rozplanowano go na planie odwróconej litery T. Obecnie obszar ten stanowi niezadaszoną przestrzeń o wymiarach 23 na 12,9 metrów, otoczoną wysokimi glinianymi murami. Jego współczesny wygląd jest wynikiem późniejszego wyburzenia ścian wewnętrznych, po których ślady zachowały się na posadzce.

Od strony dziedzińca salę reprezentacyjną poprzedzał portyk wsparty na szesnastu kolumnach, przed którym znajdowała się niewielka fontanna. Po obu jego stronach znajdowały się dwa dodatkowe pomieszczenia o nieustalonej funkcji. Wnętrze sali cechowało się piętrowym układem dekoracji: cokół zdobiły geometryczne mozaiki z ceramicznych płytek, sięgające do wysokości 2,30 m nad posadzką, natomiast wyższą część ścian pokrywały stiuki, aż do rzeźbionego w drewnie fryzu na wysokości 6,50 m.