W 1955 roku John McCarthy, wówczas młody adiunkt matematyki w Dartmouth College, postanowił zorganizować grupę badaczy, która uporządkowałaby i rozwinęła idee dotyczące myślących maszyn. Dla nowej dziedziny wybrał nazwę „sztuczna inteligencja”. Według Nilsa Nilssona kierował się m.in. jej neutralnością: nazwa nie zawężała dziedziny do teorii automatów i nie kojarzyła się z cybernetyką. Cybernetykę, naukę o sterowaniu i komunikacji w maszynach i organizmach żywych, zapoczątkował matematyk z MIT Norbert Wiener w wydanej w 1948 roku książce Cybernetics. McCarthy uważał jednak, że cybernetyka zbyt mocno koncentruje się na analogowych układach ze sprzężeniem zwrotnym. Po latach wyjaśniał, że nowy termin miał m.in. odciąć jego badania od cybernetyki. Nie chciał bowiem ani przyjmować Wienera za przewodnika nowej dziedziny, ani toczyć z nim sporów o jej kierunek.
Konferencja nie była pierwszym spotkaniem poświęconym problematyce, którą dziś określa się mianem sztucznej inteligencji. Wcześniej odbyły się m.in. paryska konferencja cybernetyczna z 1951 roku oraz cykl .