Po zakończeniu wojny przyjechał na tereny Ziem Odzyskanych, zajął się mechanizacją rolnictwa. Od 1945 do 1947 był organizatorem i dyrektorem Stacji Technicznej Obsługi Rolnictwa w Brzegu, a potem dyrektorem okręgu Technicznej Obsługi Rolnictwa we Wrocławiu i dyrektorem mechanizacji Centralnego Zarządu Państwowych Nieruchomości Ziemskich w Poznaniu (1947–1948). Następnie objął funkcję dyrektora Departamentu Mechanizacji w Ministerstwie Państwowych Gospodarstw Rolnych (1949). W 1950 podjął pracę naukową w Instytucie Mechanizacji i Elektryfikacji Rolnictwa, pomiędzy 1950 a 1954 prowadził stacje badawcze IMER w Puszczykówku i Brodach, a od 1954 do 1957 w Piaskach Wielkich. Od 1957 do śmierci pracował jako dyrektor Państwowego Ośrodka Maszynowego w Trzyciążu, który stał się jednym z wzorcowych ośrodków w kraju.