Odwłok ma wszystkie szwy między stenirtami proste, a same sternity gęsto pokryte łuskami. Samcze genitalia cechują się krótkimi paramerami oraz małym prąciem z jednym lub dwoma smukłymi sklerytami w endofallusie. Ósmy sternit samicy ma cienką i długą apodemę zakończoną w obrębie małej, szerszej niż dłuższej, parasolowatej płytki o błoniastym brzegu tylnym. Gonokoksyty są wąsko prawie trójkątne, opatrzone krótkimi gonostylikami.
Ekologia i występowanie Owady te zasiedlają sawanny i otwarte stanowiska skalisto-trawiaste. Bytują wśród korzeni traw, rzadziej w ściółce pod krzewami z rodziny hebankowatych.
Rodzaj afrotropikalny, endemiczny dla Afryki Południowej, znany z południowej Namibii oraz z Prowincji Przylądkowej Północnej Południowej Afryki.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 2026 roku przez Romana Borovca i Massima Meregalliego na łamach „Zootaxa”. Nazwa rodzajowa to połączenie greckiego πρῶτος (protos), oznaczającego „pierwsza“, z nazwą pokrewnego rodzaju Nama.
Do rodzaju zalicza się 6 opisanych gatunków: Protonama cathormioceriformis Borovec et Meregalli, 2026 Protonama kostali (Meregalli et Borovec, 2023) Protonama martiana (Meregalli et Borovec, 2023) Protonama spinimana Borovec et Meregalli, 2026 Protonama startorum (Meregalli et Borovec, 2023) Protonama smithi (Meregalli et Borovec, 2023)
Przypisy
Kategoria:Ryjkowcowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 2026 roku