Biologia i ekologia Siedlisko Gatunek rośnie wśród roślinności wydmowej oraz w nadmorskim fynbosie na wzgórzach i grzbietach. Występuje na glebach piaszczystych i wapiennych o zróżnicowanej wilgotności (od wilgotnych do suchych), na wysokości od 10 do 300 m n.p.m.. Fenologia i interakcje Kwitnie wiosną i wczesnym latem – od września do listopada. Kwiaty są zapylane przez ptaki z rodziny nektarników (Nectariniidae), do których dzioba przyklejają się pyłkowiny. Nasiona rozsiewane są przez wiatr. W okresie letnim roślina przechodzi w stan spoczynku.
Rozmieszczenie geograficzne i zagrożenia Zasięg gatunku rozciąga się wzdłuż pasma nadmorskiego od Półwyspu Przylądkowego do Riversdale i Sedgefield.
Historia i nazewnictwo Nazwa rodzajowa Satyrium pochodzi od mitologicznego satyra i odnosi się do dwurożnego kształtu kwiatów z dwiema ostrogami. Epitet gatunkowy carneum wywodzi się z łaciny i nawiązuje do różowobiałej (cielistej) barwy kwiatów.
W 1787 roku gatunek ten, wraz z Satyrium odorum, sprowadzony został do Europy przez Francisa Massona, stając się jednym z pierwszych południowoafrykańskich storczyków wprowadzonych do uprawy ogrodniczej.