Dowódca dywizjonu żandarmerii KOP, podpułkownik Apolinary Jagodziński rozkaz ministra spraw wojskowych przesłał do wiadomości wszystkich dowódców plutonów i posterunków żandarmerii KOP 13 marca 1939.
15 maja 1939 dowódca żandarmerii rozkazem l. dz. 3600-1/Og. zatwierdził instrukcję, która precyzowała, że uprawnionymi do noszenia znaku byli następujący żołnierze żandarmerii: oficerowie, podoficerowie zawodowi i nadterminowi oraz podoficerowie i szeregowcy służby zasadniczej w drugim okresie szkolenia, a także rezerwiści w czasie odbywania ćwiczeń wojskowych. Ponadto, dla celów ewidencyjnych, poszczególnym jednostkom organizacyjnym żandarmerii przydzielono określoną pulę numerów znaków, np. dla 1 dywizjonu żandarmerii znaki o numerach od 500 do 1999. Według Grzegorza Ratajczyka, do wybuchu II wojny światowej, nie zdołano przydzielić znaków wszystkim uprawnionym żołnierzom żandarmerii.