W 2003 został wybrany do Senatu w wyborach uzupełniających w okręgu wałbrzyskim, rozpisanych po wygaśnięciu mandatu Henryka Gołębiewskiego, który objął urząd marszałka dolnośląskiego. W Senacie był wiceprzewodniczącym Komisji Polityki Społecznej i Zdrowia, brał udział w pracach Komisji Ustawodawstwa i Praworządności. W 2004 przeszedł do Socjaldemokracji Polskiej.
W 2005 i 2007 bez powodzenia kandydował w wyborach parlamentarnych (odpowiednio do Sejmu i Senatu). W 2006 ponownie zasiadł w radzie miasta Wałbrzycha, bezskutecznie ubiegał się o prezydenturę miasta. W 2010 utrzymał mandat radnego, bez powodzenia kandydował też na prezydenta Wałbrzycha (jako bezpartyjny kandydat Wałbrzyskiej Wspólnoty Samorządowej), przegrywając w drugiej turze. W 2011 startował w powtórzonych wyborach na prezydenta Wałbrzycha (z własnego komitetu, z poparciem SLD), zdobywając 13,95% głosów i zajmując 3. miejsce.