William Herbert, 1. hrabia Pembroke KG (ur. ok. 1423, zm. 27 lipca 1469 w Northampton) – walijski możnowładca, dowódca wojskowy i polityk, bliski doradca oraz faworyt króla Edwarda IV. Przez współczesnych Walijczyków zwany był „Czarnym Williamem” (wal. Gwilym Ddu). Był pierwszym rdzennym Walijczykiem w historii, którego wyniesiono do rangi para Anglii z tytułem hrabiego (earla), oraz czołową postacią stronnictwa Yorków podczas Wojny Dwóch Róż.
Życiorys Pochodzenie i wczesna kariera Był najstarszym synem sir Williama ap Thomasa oraz Gwladys ferch Dafydd Gam (córki rycerza poległego pod Azincourt). Zgodnie z angielską tendencją odszedł od tradycyjnego walijskiego systemu patronimicznego (w którym zwałby się William ap William) i przyjął rodowe nazwisko Herbert. Doświadczenie militarne zdobywał w końcowej fazie wojny stuletniej. W kwietniu 1450 roku dostał się do niewoli francuskiej po bitwie pod Formigny, a po wykupieniu został w Boże Narodzenie 1450 roku pasowany na rycerza.