W prawym ołtarzu bocznym znajduje się pietà z 1508 roku.
Elementami wyposażenia wykonanego podczas powojennej odbudowy są brązowe tabernakulum i żyrandole autorstwa Toniego Rückela czy witraże autorstwa . Ołtarz główny wykonano z czerwonego marmuru w latach 1960–1965. Ołtarz celebracyjny i ambona z szarego wapienia pochodzą z okresu renowacji z lat 1987–1991, ich autorem jest Franz Hämmerle.
Organy zostały wykonane w 1977 roku przez przedsiębiorstwo z Bonn. Składają się z 2936 piszczałek, w tym 2652 cynowych, 250 drewnianych i 24 miedzianych, zgrupowanych w 44 głosy. Na wieży kościoła zawieszonych jest sześć dzwonów. Największy z nich, o wadze 6550 kg, znany jako Pummerin, został odlany w 1886 roku przez Theodora Wolfarta w Kempten (Allgäu). Drugi co do wielkości dzwon wykonano w 1921 roku w ludwisarni Heinricha Ulricha w Apoldzie. Najstarszy z dzwonów odlał w 1388 roku norymberski ludwisarz Hermann Kessler, a dwa najmłodsze dzwony wykonano w 1953 roku w ludwisarni Wolfart w Lauingen (Donau). We wschodnim oknie wieży zawieszony jest dzwon konających (Sterbeglocke), odlany w 1723 roku w Augsburgu przez Johannesa Webera.
Galeria
Przypisy
Kościół Najświętszej Maryi Panny Kategoria:Zabytkowe kościoły w Niemczech Kategoria:Kościoły w Bawarii Kategoria:Kościoły w diecezji Augsburga Kategoria:Architektura gotyku w Niemczech Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny