Okoliczności powstania utworu thumb|Stawisko W czasie II wojny światowej Iwaszkiewicz mieszkał wraz z rodziną w swoim dworze Stawisko, gdzie powstał cały cykl Nowele włoskie, którego głównym motywem była miłość niespełniona lub nagle przerwana. Autor rozpoczął pracę nad zbiorem rok po przystąpieniu do pisania pamiętnika Książka moich wspomnień. Trzeciego grudnia 1941 roku napisał Koronki weneckie I, natomiast w dniach od 6 do 10 grudnia powstał Kongres we Florencji. Pracę nad Straconą nocą rozpoczął jeszcze w grudniu, a zakończył szóstego stycznia, dedykując utwór swojemu znajomemu Juliuszowi Ostrowskiemu. Ostatnim opowiadaniem wchodzącym w skład cyklu był Powrót Prozerpiny, ukończony 9 marca 1942 roku. Stracona noc ukazała się drukiem w 1947 roku w Warszawie nakładem Spółdzielni Wydawniczej „Wiedza” w zbiorze Nowele włoskie. Utwór został przetłumaczony m.in. na język czeski jako Zatracená noc (1960), litewski jako Prarastoji naktis (1961) oraz kazachski jako Esìl tùn (1970).