W marcu roku następnego zaatakował on Kartlię, lecz został pokonany 20 kwietnia. Później został on zastąpiony. W latach 70., Herakliusz zreformował swoją armię na wzór rosyjski. Pod koniec 1771, Katarzyna II wycofała się z Gruzji, a w maju roku następnego wszystkie rosyjskie siły opuściły Zakaukazie. W 1773, Herakliusz i Solomon I odnowili swoje sprzymierze, a potem zaatakowali Samcche. W sierpniu 1779 roku, Kartlia i Kachetia rozpoczęły oblężenie Erywaniu, które zakończyło się jego splądrowaniem i wywieziem tysięcy Ormian do Gruzji. 24 lipca 1783 podpisano traktat gieorgijewski. Herakliusz II zgadzał się w nim na składanie przysięgi wierności wobec Rosji przez niego i jego następców, wyrzeknięcie się sprzymierzy ze wszystkimi państwami oprócz Rosji, jak również, by kolejni królowie Kartlii i Kachetii dostawali zgodę od Rosji. W innych punktach traktatu zapewniono integralność terytorialną Kartlii, zabroniono paktowania bez rosyjskiego przedstawiciela, uznano konflikty Kartlii i Kachetii za konflikty Rosji, zmuszono króla do wsparcia militarnego dla Rosji, podporządkowano gruzińskiego katolikosa pod rosyjski synod, uznano szlachtę gruzińską za rosyjską. Dwa lata później, w marcu, Rosjanie pomogli Herakliuszowi pojmać 600 Lezginów niedaleko Surami.