Nad formacją pierwszych sióstr czuwał prałat Greco. Kandydatki formowane były u salezjanek w Acireale, a kolejne w Neapolu i Rzymie. W maju 1906 s. Maria Teresa De Vincenti spotkała się z papieżem św. Piusem X. Małe Pracownice prowadziły w Acri: nowicjat, przedszkole, bursę i szpital. Zgromadzenie otwierało kolejne placówki w Cosenzy (1911, hospicjum), San Demetrio Corone (1917, przedszkole we włosko-albańskiej wiosce), Lungro, Vaccarizzo Albanese, Firmo, San Basile, Savelli (1920, dom charytatywny), Luzzi, Cropani (1921), , Crotone (1923–1931), Neapol (1929). Siostry angażowały się w pomoc w parafiach obrządku greckiego. Do 1945 Małe Pracownice posiadały domy w Albanii. Misja została przywrócona w 1994. Członkinie zgromadzenia angażują się w opiekę nad osobami w podeszłym wieku i chorymi, katechizację, prowadzenie zakładów wychowawczych. Prałat Greco zmarł w 1931, matka De Vincenti w 1936. W 1954 roku dom generalny zgromadzenia został przeniesiony z Acri do Rzymu. Zgromadzenie Sióstr Małych Pracownic Najświętszych Serc otrzymało papieski dekret pochwalny 22 grudnia 1931, za