w „Towarzystwo rezerwatów przyrody i ornitologicznych Belgii” (Réserves Naturelles et Ornithologiques de Belgique), które wykupywało tereny cenne przyrodniczo w celu ich ochrony. We Flandrii w 1952 r. z inicjatywy hrabiego Leona Lippensa powstał rezerwat Zwin, najstarszy w kraju. Dopiero w latach 60. XX wieku zaproponowano powstanie państwowych obszarów chronionych, co poskutkowało uchwaleniem prawa o ochronie przyrody w 1973. W ramach niego przewidziano ochronę gatunkową, rezerwaty przyrody oraz parki przyrody (narodowe i regionalne). Wraz z postępującą federalizacją kraju, opiekę nad ochroną środowiska przejęły regiony. W Walonii zaczęto tworzyć od lat 80. XX wieku parki krajobrazowe (fr. parc naturel) wzorowane na modelu francuskim. Do dziś powstało ich 13, w tym czasie we Flandrii rozwinięto koncepcję „krajobrazów regionalnych” (nl. Regionale Landschappen). Pierwszy park narodowy na terenie królestwa powołano we Flandrii w 2006, kolejne pięć powstało w latach 20. XXI stulecia: dwa w Walonii i trzy we Flandrii, która stworzyła jednocześnie pięć parków krajobrazowych (nl. Landschapsparken). Szczególnym przypadkiem jest park transgraniczny Kalmthoutse Heide powołany w 2001, który zachował swój partykularny status zbliżony do parku narodowego i jest wspólnie zarządzany przez Flandrię i Holandię.