Dziewięciu oskarżonym, z wyjątkiem Bartáka, zarzucono zdradę stanu na podstawie ustawy nr 231/1948 o ochronie republiki. Machalkę, Tajovskiego, Šilhana, Braitę, Mastiliaka, Kajpra, Blesíka i Urbana oskarżono ponadto o szpiegostwo. Bartákowi zarzucono niepowiadomienie władz o przygotowywanym przestępstwie.
Machalka i Tajovský zostali oskarżeni o przechowywanie w klasztorach broni przeznaczonej do wykorzystania podczas powstania. Późniejsza rewizja postępowania wykazała, że organy bezpieczeństwa manipulowały materiałem dowodowym, a zarzut istnienia zorganizowanego spisku zakonów nie znajdował potwierdzenia w faktach.
Przebieg procesu Rozprawa odbywała się od 31 marca do 5 kwietnia 1950 roku w siedzibie Państwowego Sądu na Pankrácu w Pradze. Składowi orzekającemu przewodniczył Jaroslav Novák. W składzie znaleźli się ponadto sędziowie Otakar Matoušek i Vladimír Podčepický oraz ławnicy Cyril Churý i Anna Součková. Oskarżenie reprezentowali prokuratorzy Karel Čížek, Josef Urválek i Ludmila Brožová.