W październiku 1967 roku uczestnikom pierwszego zgromadzenia Synodu Biskupów przedstawiono eksperymentalną missa normativa, opracowaną w ramach rady do wykonania soborowej konstytucji o liturgii. Jej ogólna struktura otrzymała 71 głosów aprobujących, 43 głosy przeciwne i 62 głosy aprobujące warunkowo; czterech uczestników wstrzymało się od głosu.
3 kwietnia 1969 roku Paweł VI ogłosił konstytucję apostolską Missale Romanum, zapowiadającą nowy Mszał rzymski. Papież wskazał jako najważniejsze elementy reformy między innymi poszerzenie zestawu czytań biblijnych, zwiększenie liczby prefacji oraz dodanie trzech nowych modlitw eucharystycznych do dotychczasowego Kanonu rzymskiego.
Krótka analiza krytyczna została opatrzona datą 5 czerwca 1969 roku, przypadającą wówczas w uroczystość Bożego Ciała. Według historyka Yves’a Chirona istotną rolę w jej opracowaniu odegrali dominikański teolog Michel Guérard des Lauriers oraz włoska pisarka Cristina Campo. Pełny skład grupy przygotowującej dokument nie został oficjalnie ujawniony.