W 2026 roku Alfonso de Galarreta, przy współudziale Bernarda Fellaya, konsekrował Pascala Schreibera, Michaela Goldadego, Michela Poinsineta de Sivry i Marca Hanappiera. Następnego dnia Dykasteria Nauki Wiary zadeklarowała ekskomunikę sześciu biskupów oraz stwierdziła, że duchowni należący do Bractwa pozostają w schizmie.
Bractwo nie uznaje, że uczestnicy ceremonii zaciągnęli ekskomunikę. Powołuje się przede wszystkim na kanon 1323 n. 4 Kodeksu prawa kanonicznego, dotyczący działania z konieczności lub w celu uniknięcia poważnej niedogodności, oraz na przepisy o błędnym przekonaniu, że taki stan zachodzi.
Tło thumb|Seminarium Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X w Écône Bractwo Kapłańskie Świętego Piusa X zostało założone w 1970 roku przez arcybiskupa Marcela Lefebvre’a. Spór Bractwa ze Stolicą Apostolską dotyczył przede wszystkim oceny części nauczania soboru watykańskiego II, posoborowej reformy liturgicznej, wolności religijnej, ekumenizmu oraz podporządkowania działalności Bractwa miejscowym biskupom i Stolicy Apostolskiej.
W latach 1987–1988 Lefebvre prowadził rozmowy z prefektem Kongregacji Nauki Wiary, kardynałem Josephem Ratzingerem.