pol. „Rozmowa matki z dzieckiem”). Audycję sponsorowało wydawnictwo Shūeisha, a nagrodami dla autorów najlepszych żartów były m.in. Nagroda „Playboya” czy Nagroda „Myōjō”. Program zyskał status przełomowego, tworząc podwaliny pod zjawisko popularności tzw. hagaki shokunin (stałych autorów wysyłających zabawne listy do mediów).
W późniejszych latach marka powracała na antenę radiową w ramach nowych odsłon, m.in.: Kin-chan no Don to Itte Miyō! Yakūban (jap. 欽ちゃんのドンといってみよう!野球盤; 2007–2008) Kin-chan no Don to Itte GO!GO! (jap. 欽ちゃんのドンといってGO!GO!; 2008–2009) Specjalna audycja jubileuszowa (jap. 欽ちゃんのドーンと50年!; 30 grudnia 2022) z okazji 50-lecia powstania formatu.
Program telewizyjny Powstanie i pierwsza seria (1975–1980) Ze względu na ogromny sukces radiowy, Hagimoto zaczął ubiegać się o przeniesienie formatu na ekran telewizyjny. Pierwszym pilotażowym odcinkiem specjalnym był wydany 21 września 1974 roku program Kin-chan no Don to Itte Miyō! Dobadoba 60-fun wyemitowany przez Fuji TV, za którego realizacją stała producentka Kuniko Tsuneda.
Oficjalny, regularny program zadebiutował 5 kwietnia 1975 roku pod pierwotną nazwą Hagimoto Kin’ichi Show: Kin-chan no Don to Yatte Miyō!