Dzieło jest sygnowane na dole po prawej stronie: Henri-Matisse.
Przedstawiając w Luksusie II arkadyjską scenę stanowiącą odwołanie do archetypów od wieków obecnych w sztuce, Matisse zastosował bardzo płaską powierzchnię z niemal całkowitym brakiem iluzji przestrzeni. Widać czyste kontury. Najważniejsza była dla niego dekoracyjność płótna. Świadomie dążył do tego, by malarstwo mogło wywołać efekt jaki dają dekoracje ścienne. Temat zszedł na drugi plan. Nowatorska jest niemal całkowita rezygnacja z modelunku światłocieniowego i silne uproszczenie anatomii. Wszystko staje się uproszczone do granicy czytelności.
Temat nawiązuje do poezji Charlesa Baudelaire’a, zwłaszcza słynnego wersu „Luxe, calme et volupté” z wiersza „Zaproszenie do podróży” z tomu poetyckiego Kwiaty zła z 1857 roku, który Matisse wykorzystywał już wcześniej (por. Przepych, spokój, rozkosz).
Widać trzy nagie kobiety pośród nadmorskiego krajobrazu: jedna stoi frontalnie, druga pochyla się ku ziemi, trzecia trzyma bukiet kwiatów. W tle znajduje się bardzo uproszczony horyzont: pas plaży, spokojne morze, wzgórza i niebo z obłokiem.