Na parterze budynku znalazły się obszerna świetlica i jadalnia przeznaczone dla 100 osób, łazienki, kuchnia oraz sypialnie dla obsługi i kancelaria. Na pierwszym i drugim piętrze umieszczono po trzy duże sypialnie, pokoje wychowawców i łazienki. Z powodu cięć finansowych zmniejszono liczbę natrysków dla dzieci w łazienkach i zrezygnowano z centralnego ogrzewania na rzecz pieców kaflowych. Dom otrzymał ciekawą dynamiczną bryłę dobrze wpisującą się w krajobraz. Na uwagę zasługuje wprowadzenie dwóch dużych nasłonecznionych tarasów mogących pomieścić 70 leżaków. oraz oryginalnych „gotyckich” arkad nadających budynkowi nieco bajkowego charakteruKamila Twardowska, Fryderyk Tadanier, Kraków: Instytut Architektury, 2016, s. 64-65, 139 ISBN 978-83-63786-13-7.. W domu organizowano 6-tygodniowe turnusy; ich uczestnicy uczyli się w tym czasie w normalnej szkole, zatrudniającej 2 nauczycielki, po lekcjach brali udział w zajęciach, prowadzonych przez 3 wychowawczynie. W domu zapewniano pełną opiekę zdrowotną: czuwali nad tym - zatrudnieni na stałe - lekarz, dentysta, pielęgniarka i salowa"Który minął, który jest" artykuł w Dzienniku Polskim z dnia 5 sierpnia 2006. Wybuch II wojny przerwał działalność ośrodka. Wiosną 1940 warszawski ZUS adaptuje go na "Sanatorium dla Płucno -Chorych".