Początki zainteresowania typem W Polsce forma A-frame zaczęła pojawiać się w szerszej ofercie budownictwa rekreacyjnego na początku lat 70. XX wieku. Zjawisko wiązało się ze wzrostem zainteresowania indywidualnymi działkami letniskowymi, rozwojem motoryzacji, stopniowym wprowadzaniem wolnych sobót oraz zapotrzebowaniem zakładowych ośrodków wypoczynkowych na szybko wznoszone obiekty noclegowe.
Polski rynek prefabrykowanych domków rekreacyjnych był rozproszony pomiędzy zakłady przemysłu drzewnego, spółdzielnie pracy, przedsiębiorstwa terenowe, organizacje społeczne i zakłady należące do Zjednoczenia „Stolbud”. Poszczególne projekty różniły się technologią, standardem, materiałami oraz skalą produkcji, natomiast określenie „namiotowy” stosowano wobec kilku niezależnie opracowywanych konstrukcji.
W czerwcu 1972 roku magazyn „Relaks”, wydawany jako dodatek do „Kuriera Polskiego”, opublikował ofertę Spółdzielni Pracy „Współczesna”, obejmującą niewielkie domki kempingowe o trójkątnym przekroju.