Po I wojnie światowej w pałacu umieszczono miejskie muzeum historii i sztuki. Instytucja muzealna została założona w Koprze w 1911 roku, a z czasem przekształciła się w Muzeum Regionalne, gromadzące zabytki archeologiczne, artystyczne, etnologiczne i historyczne z obszaru słoweńskiego Przymorza.
Pałac pozostaje główną siedzibą muzeum. W jego wnętrzach prezentowane są wystawy dotyczące historii Kopru i Istrii, historii sztuki, archeologii oraz przemian politycznych regionu od czasów Republiki Weneckiej do XX wieku.
Architektura Budynek jest jednym z najważniejszych przykładów architektury manierystycznej w Koprze. Jego kompozycja zachowuje elementy renesansowej symetrii, lecz zastosowana dekoracja, zróżnicowanie form i bardziej reprezentacyjny charakter wnętrz zapowiadają architekturę barokową.
Główna fasada ma bogato opracowany kamienny portal wejściowy, którego półkolistą archiwoltę zdobi maszkaron w formie ludzkiej głowy. Ponad portalem znajduje się duże czterodzielne okno otwierające się na reprezentacyjną salę pierwszego piętra. Otwory okienne i kamienne obramienia tworzą osiową kompozycję elewacji.