Zespół tych budowli dokumentuje administracyjne, kościelne i rezydencjonalne funkcje placu Brolo w średniowieczu oraz okresie nowożytnym.
Historia Rezydencja rodziny Gravisi Pałac powstał przez rozbudowę wcześniejszego, skromniejszego domu należącego do rodziny Tacco. Starszą budowlę włączono do południowego skrzydła nowej rezydencji. Rozległą przebudowę ukończono w 1710 roku na zlecenie Giovanniego Nicolò Gravisiego, co upamiętnia łacińska inskrypcja na fasadzie: .
Rodzina Gravisi należała do najważniejszych rodów szlacheckich weneckiego Kopru. W 1440 roku otrzymała od Republiki Weneckiej lenno Pietrapelosa oraz związany z nim tytuł markizowski. Znaczenie polityczne, gospodarcze i kulturalne rodu znalazło odzwierciedlenie w reprezentacyjnej formie pałacu oraz jego wystroju.
Nazwa Gravisi-Barbabianca wiąże się z małżeństwem Girolama Gravisiego z Chiarą Barbabiancą, zawartym w 1745 roku. Po wygaśnięciu męskiej linii Barbabianców ich majątek przeszedł do rodziny Gravisi, która zaczęła używać połączonego nazwiska. W pałacu znalazły się również portrety członków obu rodzin, podkreślające ich związki genealogiczne i pozycję społeczną.